Islam

Da norske venstreradikalere i Oslo gikk i kjønnssegregert demonstrasjonstog mot karikaturtegningene av den såkalte profeten, var det flere som bar plakater hvor det stod: ”Stopp krigen! Stopp den rasistiske hetsen!” Karikaturtegningene fra Jyllands-Posten ble med andre ord sett på som et ledd i en rasistisk krig mot islam – en krig som også utkjempes av amerikanske styrker på bakken i Irak. Naturligvis vil både redaktøren av Jyllands-Posten og den amerikanske administrasjonen protestere mot disse påstandene. Jyllands-Posten og Bush-administrasjonen har aldri kommet med rasistiske ytringer. De har aldri tatt til orde for en krig mot islam.

Mulla Krekar og AKP (m-l) har det til felles at de er fullstendig uvesentlige inntil det formidabelt kjedelige. Men aktører som plasserer skarpladde våpen i sine politiske villfarelser, blir diskutert. Sånn er det bare.

Salman Rushdie og Ayaan Hirsi Ali har gått sammen med andre europeiske intellektuelle om et manifest mot islamismen. Det er på høy tid. Samtidig er det grunn til å advare mot den kristenkonservative retorikken, og som så tydelig preger verdensanskuelsen til den amerikanske presidenten George W. Bush jr. og den britiske statsministeren Tony Blair.

For nokre dagar sidan utførte eg eit eksperiment. Det gjekk ut på å førestilla seg at mykje av det som vert sagt og skrive om muslimar i staden for vart sagt om jødar. Ein lesar skreiv - ikkje uventa: “Tipper vi fort hadde ropt om nazisme da”.

Lat oss tenkja oss at eit av Norges største forlag gav ut ei bok der det stod skrive: «Det gleder meg ikke å si at Troja brenner, at Europa har blitt en jødisk provins, en jødisk koloni». Lat oss tenkja oss at boka var full av historieforvridning og løgner og at jødar vart omtalt som «rotter» og jødedommen som «ein myrpøl». Korleis ville det sett ut?

Eg bur i Mechelen, ein liten by sør for Antwerpen. I nabolaget mitt ligg det to marokkanske kafear og fem marokkanske daglegvarehandlar. Den lokale kiosken er drive av ein pakistanar. Innanfor gangavstand finn eg også ei kebabsjappe drive av to karar med ein nederlandsk aksent som ikkje er særleg flamsk. Dei pratar klingande hollandsk. Nede i gata ligg ein tyrkisk daglegvarehandel, og går eg litt vidare finn eg eit bakeri som satsar på belgisk-marokkanske spesialitetar.

Lat oss reisa attende i tid. 30. september i fjor publiserte ei dansk regionavis tolv teikningar av profeten Muhammed. Ein av dei framstilte profeten med bombehovud, ein annan som ein ekstremist med sladd føre auga, ein vaskeekte tyrkarsabel i handa og to innpakka kvinner i bakgrunnen. Av naturlege grunnar var ikkje alle like begeistra, og sinte danske muslimar fekk etterkvart med seg ei rekkje arabiske land i protestane.